সপোনৰ সিপাৰে
শ্ৰীমতী কুঞ্জলতা টাইদ
সকলো সপোন দিঠক নহয়,
কিছুমান ৰৈ যায় আঁধাৰৰ কোলাত;
কিছুমান সৰি পৰে সময়ৰ নীৰৱ ঢৌৰ লগত।
আকাশত জ্বলা প্ৰতিটো তৰা হাতেৰে ধৰা নাযায়;
তথাপিও মানুহে নতুন পুৱাৰ আশাত বাট চাই থাকে।
ভঙা সপোনৰ ছাইৰ মাজতো জন্ম লয় নতুন সাহস;
হেৰুৱা পথৰ বুকুতেই ফুলি উঠে আশাৰ সুবাস।
জীৱন মানে কেৱল পোৱাই নহয়, কেতিয়াবা হেৰুওৱাৰো নাম;
কাৰণ প্ৰতিটো ব্যৰ্থতাৰ পিছফালে লুকাই থাকে নতুন প্ৰভাতৰ বাণী।
সেয়ে মন ভাঙি নপৰিবা, সপোন যদি দিঠক নহয়; আজি নোপোৱা সুখৰ পোহৰ কাইলৈ হয়তো তোমাৰেই হ'ব।।

0 Comments