Lu:jar a:ralo du:né lamtékídílo,চহৰৰ বাটবোৰত,Karsang Takar,Mising Poem

Lu:jar a:ralo du:né lamtékídílo,চহৰৰ বাটবোৰত,Karsang Takar,Mising Poem.

Lu:jar a:ralo du:né lamtékídílo,চহৰৰ বাটবোৰত,Karsang Takar,Mising Poem

 Lu:jar a:ralo du:né lamtékídílo is a socially consciou Mising-language poem by Karsang Takar that portrays the hidden struggle of people living on city foothpath and in roadside shanties.This poem highlightening the harsh realities of poverty,homelessness,and social inequality through the lives of children and families who survive by begging along busy streets. Another poem highlights is political hypucracy.During election campaign,leaders fals promis.

      Written in the Mising Language,this poem gives voice to marginalized communities and encourag empathy,justice and social awarness.It is Mising Assamese tribal Poetry.

Lu:jar a:ralo du:né lamtékídílo

Karsang takar

Édé lu:jar arang lamté kídí:lo gejíg géjígné mé:tom doksiri:é,

Okolai géjíg géjíglok do:míg do:jígé;

Do:jíg pakugém kurrenla  ka:mílo ka:padak -

Ajjou ajjouné mé:tomlo ko:ri ri:la madgolo lé:sula du:né a:lo mirsi do:yíngém.

Lu:jar lamtélo  o:dak buluk ílama:nam do:yíngé dígínlok síkírné tangar kísapé ; 

Bulu sargo:la dudag lépo-dé:míglo lo:dísém -- 

A:kilo ké:nongém dumér kokki ríngabsula,Longé:lok ké:nongém to:yala.

Lu:jar lo:ttalo líné gené lamtélo Ajjou ajjouné ésarém alag laglen mílo, 

létíg sogabla kummílo ; Okaiko: bila manggom -- 

Édé ésar ommang kídí:ém torné agom kokki lumapéka ;

Bulu kankinmang botta:né morumlok írné agomém.

Sék tadkinbiyén  buluk nasodlok nganamém,Síkírdo: síkorokla jínnamém; 

Séko lupo lu:sar biyén buluk lulamanam dosogém--

Do:jíg-orné orpílamapé gíla gípílamané do:jígé sílosin pakug arangí:lo dupakkang.

Sílosin édé lu:jar lamtélo yalo bo:bíné ésar kísapé sa:rdak migom ésaré,

Émpigelasin togésuné kínné tanidé  lonka a:ralo rutumpé ila yokkangku.

কবিতাৰ মূলভাৱঃ— এই কবিতাটোত চহৰৰ মজিয়াত থকা পকী পকী বাটবোৰৰ মাজত থকা সৰু সৰু দৰকিনা থকা আৰু জুপুৰী তথা ফুটপাটত বসবাস কৰা মানুহৰ কথা কবিতাৰ জৰিয়তে প্ৰকাশ কৰিছোঁ। তেওঁলোকে বাটৰ কাষত থিয় হৈ থাকে। ৰাস্তাৰ মাজতে কেতিয়াবা ধুনীয়া সাঁজ ভুষণ পৰিধান কৰা সকলে পাৰ হৈ গ’লে সৰু সৰু ল’ৰা—ছোৱালীয়ে হাত পাতি দুটকা-তিনিটকা খুজি ফুৰে ,অন্তত সিহঁতক একো দিব নোৱাৰিলেও ঠান কথাৰে ন’কবা । আৰু নিৰ্বাচনৰ সময়ত নেতা আহি তেওঁলোকক আশ্বাস দিয়ে—পৰিৱৰ্তনৰ কিন্তু নেতাজনৰ নিৰ্বাচনৰ নিৰ্বাচনত নিজৰ আসন পোৱাৰ পাছত সাধাৰণ বা তেওঁলোকৰ কথা পাহৰি লংকাত পাহৰি ৰজা হৈ থাকেগৈ এই বিষয়ে কবিতাৰ জৰিয়তে প্ৰকাশ কৰিছোঁ।

Lu:jar a:ralo du:né lamtékídílo—ইয়াৰ অসমীয়া ভাৱাংশ হ’ল—চহৰৰ মাজত থকা বাটবোৰত,লখিমপুৰ টাউন মাজেৰে গৈ থাকোঁতে এই অভিজ্ঞতা পাইছিলোঁ।এই অভিজ্ঞতাকে-কবিতাৰ ৰূপত দিছোঁ।হয়তো আপোনালোকেও পাইছে এই অভিজ্ঞতা।